ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΨΗΦΙΑΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ   ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ | ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ | ΒΙΒΛΙΑ

Ψάξατε για τη λέξη : "ατέχνως"

 

Τ' αγίνωτα


3/6/2019

Πρώτη ποιητική συλλογή της Γεωργίας Καλαμποκά «Τ’ αγίνωτα», δεύτερη ουσιαστικά παρουσία της στα ελληνικά Γράμματα. Έχει προηγηθεί το μυθιστόρημα «Εμένα μου το ‘παν τα πουλιά» και η συμμετοχή της στη συλλογική ποιητική ανθολογία «Γράμματα της ποίησης». Από την πρώτη ποιητική της σύνθεση γίνονται τα αγίνωτα γινωμένα και σίγουρα αξίζει να τα γευτούμε. «Αξίζει κανείς να διαβάσει “Τα αγίνωτα και γινωμένα” από την εμπειρία και τα βιώματα της Γ. Καλαμποκά σ’ αυτή τη συλλογή , ανιχνεύοντας με ενσυναίσθηση την ψυχική της πορεία, αφού η ίδια με καθηλωτική αμεσότητα και ειλικρίνεια αποκαλύπτει τόσο τον εαυτό της όσο και τα πρόσωπα και πράγματα που αγαπά. Αξίζει, γιατί όσο κι αν μεστώσουμε, αγίνωτους μας αφήνει η ζωή αφού, ο σύντομος χρόνος της δεν μας επιτρέπει να βρούμε και να γευτούμε τον άπειρο πλούτο της, γιατί και η ίδια η ζωή μας φτωχαίνει, χάνει το νόημά της και πρέπει να αγωνιστούμε ξανά και ξανά για να την αλλάξουμε. Μην ξεχνάμε πως και η ποίηση είναι ένα όπλο για τους πιστούς της θιασώτες και εραστές». (Από τον πρόλογο του Γιώργου Ηρακλέους). «Η Γεωργία Καλαμποκά, μαστόρισσα τόσο στον ελεύθερο όσο και στον παραδοσιακό στίχο, ξαναβαφτίζεται στα νάματα της παράδοσης, καταθέτοντας μια ομολογία πίστεως στο δημοτικό τραγούδι, τον Κορνάρο και τον Σολωμό, υπηρετώντας το ρυθμό και τη μουσικότητα, ξυπνώντας λέξεις αποξεχασμένες και δίνοντας τους νέα πνοή» (Γιούλη Χρονοπούλου, Δρ. Φιλόλογος)

Γράμματα της Ποίησης


3/6/2019

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ατέχνως η ποιητική ανθολογία «Γράμματα της Ποίησης». Δεκαεννιά ποιητές -νεότεροι και παλαιότεροι- επιχειρούν με τα ποιήματά τους να προσεγγίσουν και να αναδείξουν στιγμές της ανθρώπινης κατάστασης και του κοινωνικού περιβάλλοντος Από κοινού, κι ο καθένας από το δικό του μετερίζι, συνδιαλέγονται στην Ανθολογία με την επικαιρότητα, με την ιστορία και μεταξύ τους, αναδεικνύοντας με ξεκάθαρο τρόπο ότι η... σιωπή δεν είναι δέουσα στάση για το δημιουργό. Πονούν, αγαπούν, θέλουν, μιλούν και ο λόγος τους μπολιάζεται με την ανθρώπινη ανάσα. Ποιήματα και καταθέσεις ψυχής, άλλοτε οργισμένες και εξεγερμένες, άλλοτε περισσότερο ή λιγότερο προσωπικές που όλες μιλούν για χαμένες κι ανανεωμένες ελπίδες και για αγώνες. Στην έκδοση συμμετέχουν οι: Αντωνόπουλος Παναγής Αποστολίκα Ειρήνη Βαλαής Δημήτρης Βερίγου Χαρούλα Δημούλας Χρήστος Ευαγγελάτος Κώστας Ζαμπαθά – Παγουλάτου Φαίδρα Ζαχαράτος Σπύρος Ζήκος Χρήστος Ιχτιάρ Ατζέρ Καλαμποκά Γεωργία Καρακατσάνη Βαγγελιώ Κουτούφαρη Δέσποινα Μαράκης Ειρηναίος Μπιρμπίλη Ανδριάνα Μπουντούρης Αντώνης Σαρίδης Άριξ Στρατωνίου Ηλέκτρα Χατζηκώστας Αλέκος «Γράμματα της ποίησης» ο τίτλος της Ανθολογίας. Κάθε γράμμα μοναδικό, κάθε γράμμα και μία ιστορία. Κάποια ακούγονται ψιθυριστά ή αδύναμα, άλλα ευδιάκριτα και καθαρά... Παντού και πάντοτε στην υπηρεσία του ανθρώπου, να μεταδίδουν τις πιο κρυφές του σκέψεις, τα πιο λεπτά του συναισθήματα, τις αγωνίες, τα όνειρά του... Όπως ακριβώς συμβαίνει με την ποίηση και τους ποιητές.

Φώτης Αγγουλές Προλετάριος ποιητής


6/6/2020

Ο Φώτης Αγγουλές γεννήθηκε το 1911 στον Τσεσμέ. Στα 1914 η οικογένειά του διωγμένη από τους Τούρκους βρέθηκε στη Χίο. Η Χίος έγινε ο τόπος του, δέθηκε με το νησί και τους ανθρώπους της. Σ' ευχαριστώ Νησάκι μου ολοπράσινο, ανθοπλήμμυρο, μυρολουσμένο, φιλόξενο, μυριόχαρο και πολυαγαπημένο, σ' ευχαριστώ και σ' αγαπώ και δεν ξεχνώ πως μούγινες μητέρα της ορφάνιας μου, πατρίδα του ξενιτεμού μου, και κοίμισες τον πόνο μου, μες στ' άνθια σου και μούδωσες το χάδι της παρηγοριάς, στις νύχτες του καημού μου. Και τώρα, ιδές, όπως κεντά το σκίνο η Χιωτοπούλα για να δακρύσει τ' ακριβό κι ευωδιαστό μαστίχι, όμοια κι η σκέψη μου, κεντά το σκίνο της αγάπης μου, για να κυλήσουν μιας βαθιάς ευγνωμοσύνης δάκρυα, και να σου γίνουν στίχοι. (Μενεξέδες) Στη Χίο έμαθε τα λίγα γράμματα, έγραψε τους πρώτους σατιρικούς στίχους, μα κυρίως αρχίζει να αποκτά ταξική συνείδηση. Σιγά σιγά ωριμάζει με τα βάσανα και μεστώνει σκέψη και ταλέντο μέσα στους κοινωνικούς αγώνες. Στη μάχη για τον επιούσιο γνώρισε όλους τους αναβαθμούς του ανθρώπινου πόνου και βρέθηκε και ο ίδιος μπροστά στην απανθρωπιά της κοινωνικής εκμετάλλευσης της εκμετάλλευσης. Εσμιξε με τους ανθρώπους του μόχθου,

Πάνε καλά αυτοί οι Σουηδοί


17/6/2020

Ο Πάνος πήγε για σπουδές στη Σουηδία. Τελείως απροετοίμαστος για το τι θα συναντήσει στη σκανδιναβική χώρα. Παντρεύτηκε, έγινε πατέρας, αποφοίτησε και κάνει τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα. Οκτώ χρόνια στη χώρα και αδυνατεί να καταλάβει τους ανθρώπους της. Είναι τόσο παράξενοι, τόσο διαφορετικοί... Τόσο που συχνά πυκνά αναρωτιέται, «μα πάνε καλά αυτοί οι Σουηδοί;». Μέχρι που συναντά την Ίνγκριντ. «Βρήκα μπελά μαζί της, σκέφτομαι. Αλλά και μια καλή, καταπληκτική, ευκαιρία να καταλάβω επιτέλους τι είναι η “σουηδικότητα” και πώς διαμορφώθηκε. Είναι και όμορφη, και αυτό δεν μου φεύγει από το μυαλό… Και ανεκτική. Ακόμη δεν με διαολόστειλε…». Οι Σουηδοί με τη ματιά ενός Έλληνα μετανάστη.
 |